در بدن انسان صدها نقطه‌ی تمركز و تجمع انرژی وجود دارند. نقاطی كه از طریق آنها انرژی به بدن وارد یا خارج می‌شود، چاكرا نام دارند.چاكرا یك واژه‌ی سانسكریت به معنای «چرخ گردنده» یا «دیسك چرخنده» است.

در سطح فیزیولوژیك، هرچاكرا با قسمتی از عقده‌های عصبی و غدد سیسم درون ریز در ارتباط است. چاكراها، جریان انرژی كیهانی و زمینی را به داخل و خارج هاله تنظیم می‌كنند و انرژی حیاتی را برای حفظ و نگهداری كالبد فیزیكی تغییر و انتقال می‌دهند.

در سطحی نامحسوس‌تر چاكراها به عنوان گذرگاههای انرژی، به بعد متفاوتی از آگاهی عمل می‌كنند، بعدی كه ورای دنیای سه بعدی ما است. هر چاكرا به عنوان یك مركز مستقل آگاهی عمل می‌كند و بخشی ضروری برای تكامل معنوی ما است. همه‌ی احساسهایی كه در زندگی تجربه می‌كنیم، همه‌ی افكار و همه‌ی احساسات ما، از جمله تلخ‌ترین خاطراتمان، در جایگاههای ویژه‌ای در چاكراها و سیستم هاله‌ای یافت می‌شوند. این موضوع شامل همه‌ی تجربیات متافیزیك

ما در سطوح اختری در حین رؤیاهایمان نیز هست. اگرچه هر چاكرا به عنوان یك مركز مستقل آگاهی عمل می‌كند، همه‌ی چاكراها به هم مربوطند و سیستم یكپارچه‌ای را تشكیل می‌دهند كه ذهن، بدن و روح را به هم ارتباط می‌دهد. هدف اصلی از شناخت و كار با چاكراها كسب تكامل و یكپارچگی درونی است. به این ترتیب ما بین جنبه‌های مختلف آگاهی خود، از فیزیكی تا معنوی، یك همبستگی هارمونیك برقرار می‌كنیم. در نهایت ما در می‌یابیم كه جنبه‌های مختلف وجود ما (فیزیكی، عاطفی، ذهنی و روحی) همه با هم كار می‌كنند و هر جنبه بخشی از یك مجموعه كامل است.

موضوع مهمی كه باید درك كنیم، این است كه چاكراها گذرگاههای آگاهی ما هستند. چاكراها گذرگاههایی هستند كه از طریق آنها نیروهای عاطفی، ذهنی و روحی جریان یافته، به صورت فیزیكی بیان می‌شوند.

مآخذ: کتاب دانشکده متافیزیک کی آرا، تآلیف مهدی رحیمی گل سفیدی ، انتشارات کوشامهر

Reference:M.R.G, Chiara College of Metaphysics, Kushamehr publications, 1381