كالبد اثیری اغلب با هاله اشتباه گرفته می‌شود. كالبد اثیری مهمترین قسمت و به عبارت دیگر بخش جاودانه وجود ما است. زیرا آگاهی ما در آن نهفته است. هنگامی كه كالبد فیزیكی ما می‌میرد، نوسان هاله متوقف می‌شود. كالبد اثیری جاودانه است، دوره حیات آن حدود 10²² سال است، كه تقریباً برابر با طول عمر جهان است. كالبد اثیری، یك توده الكترونی حاوی حدود ²¹ 10*4 الكترون است. الكترونهای كالبد اثیری ما دارای حافظه‌ای با ظرفیت عظیم هستند، و اطلاعات و هوشی را در برمی‌گیرند كه همه‌ی عملكردهای ذهن و بدن ما را كنترل می‌‌كند. از جمله‌ی همه فرآیندهای بهبود را، اینها واقعیت‌هایی هستند كه فیزیكدانان ما اكنون در حال كشف آنها هستند. كالبد اثیری واقعیت وجود ما است. اگر وجود خود را به یك كامپیوتر تشبیه كنیم، كالبد فیزیكی ما سخت‌افزار این كامپیوتر است و با قسمتهایی مانند حس‌گرها، فرستنده‌ها، گیرنده‌‌ها و بخشهای كنترل تجهیز شده است، كالبد اثیری الكترونی حاوی نرم‌افزار، حافظه، ذخیره داده‌‌ها و همچنین آگاهی و بالاخره اراده آزادانه كاربر است، كه تصمیم می‌گیرد چه كند.

كالبد فیزیكی ما واحدی ناقص است و به آسانی بیمار می‌شود، زیرا ما هنوز آگاهی خود را تا حدی تكامل نداده‌ایم كه بتوانیم كالبد فیزیكی خود را بهتر كنترل كنیم. هدف نهایی این است كه بتوانیم فعالیت هر سلول بدن خود را آگاهانه كنترل كنیم و خصوصاً در هنگام نیاز آنها را بازسازی كنیم. در چنین حالتی ما همیشه جوان خواهیم ماند، و قادر خواهیم بود زمان و روش تغییر جسم فیزیكی خود را انتخاب كنیم. همچنین ما خواهیم توانست با آزادی كامل تصمیم بگیریم كه در كالبد فیزیكی باشیم (كه به عنوان ابزاری برای كمك به دیگران لازم است)، یا به منبع آگاهی در كالبد اثیری بپیوندیم. تصور كنید كه این آزادی چه لذت و تفریحی در بردارد. این یك رؤیا نیست، واقعیت است.

تنها دو عامل وجود دارد كه می‌تواند به اطلاعات ذخیره شده در كالبد اثیری صدمه بزند و ما را دچار لطمه‌های ماندگار كند: داروها و سر و صداهای بلند.

تجربه‌ی مشاهده‌ی كالبد اثیری خود:

دو دستتان را چنان نگهدارید كه انگشتان اشاره دو دست تقریباً یكدیگر را لمس كنند. بهتر است این كار را در برابر یك زمینه‌ی تیره و مات انجام دهید. زمینه‌ی سیاه از همه بهتر است. فضای بین انگشتان و اطراف آنها را نگاه كنید و توجه كنید كه زمینه در نزدیك انگشتان شما، روشن‌تر دیده می‌شود. تابش متمایل به آبی، شفاف و كمی درخشان كه مسؤول این پدیده است، عملاً قسمتی از كالبد الكترونی اثیری شما است. با به هم پیوستن دودست، شما یك مدار الكترونیك تشكیل می‌‌‌‌دهید كه كالبد اثیری را واضح‌‌ترمی‌‌كند. شكل كالبد اثیری، به كالبد فیزیكی شما وابسته است. بعضی ازمردم كالبد اثیری قوی و درخشانی دارند كه 10 میلی‌متر یا بیشتر، فراتر از كالبد فیزیكی است. این كالبد در افراد سالم در روی زمین، به طور معمول در حد 2 تا 4 میلی‌متر در نظر گرفته می‌شود.

مآخذ: کتاب دانشکده متافیزیک کی آرا، مهدی رحیمی گل سفیدی ، انتشارات کوشامهر

Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Chiara College of Metaphysics, Kushamehr publications, 1381